Καπιταλισμός θερινής νυκτός
Ιουνίου 26, 2008
…το ποστ που ακολουθεί είναι ένα βραδυνό ποστ. το γεγονός ότι δημοσιεύεται πρωί είναι εντελώς τυχαίο. οποιαδήποτε ομοιότητα με πρωινό ποστ είναι εντελώς συμπτωματική…
Όταν πριν μερικό καιρό είχα διαβάσει στο περιοδικό black out το κείμενο Η τέχνη του πολέμου [ο ισραηλινός στρατός διαβάζει Deuleze και Guattari (και Debord)] είχα πει κοίτα να δεις το κεφάλαιο… Τώρα πάλι στην τηλεόραση τα ίδια… Πάρτε μια γεύση
“Δε θα διαιωνίσουμε τους μηχανικούς πολιτισμούς και την ψυχρή αρχιτεκτονική, που τελικά οδηγούν σε ψυχρές διασκεδάσεις. Θέλουμε να εφεύρουμε καινούρια κινούμενα περιάλλοντα (…)
Ο τεχνητός φωτισμός καταστρέφει τις σκιές κι οι κλιματιζόμενες αίθουσες τις εποχές: η νύχτα και το καλοκαίρι χάνουν τη γοητεία τους, η αυγή εξαφανίζεται. Ο άνθρωπος των πόλεων θέλει ν’ απομακρυνθεί από την κοσμική πραγματικότητα και γι’ αυτό δεν ονειρεύεται πια. Ο λόγος είναι ολοφάνερος: τ’ όνειρο ξεκινάει από την κοσμική πραγματικότητα και πραγματώνεται σ’ αυτήν.
Το τελευταίο στάδιο της τεχνικής επιτρέπει την αδιάκοπη επαφή του ατόμου με την κοσμική πραγματικότητα καταργώντας τις δυσάρεστες επιπτώσεις της. Το γυάλινο ταβάνι μας αφήνει να βλέπουμε τ αστέρια και τη βροχή. Το σπίτι κινείται σαν ηλιοτρόπιο. Οι κινούμενοι τοίχοι του αφήνουν τη βλάστηση να εισβάλλει στη ζωή. Χτισμένο πάνω σε ράγες, το πρωί κατεβαίνει μέχρι τη θάλασσα για να ξαναγυρίσει το βράδυ στο δάσος.
Η αρχιτεκτονική είναι ο πιο απλός τρόπος για να αρθρώσουμε το χρόνο με το χώρο, να ρυθμίσουμε την πραγματικότητα, να πλάσουμε όνειρα, να πετύχουμε όχι μόνο πλαστικές αρθρώσεις και ρυθμούς που εκφράζουν μια πρόσκαιρη ομορφιά, αλλά και μια διαμορφωτική ρύθμιση που εγγράφεται στην αιώνια καμπύλη των ανθρώπινων επιθυμιών και των προόδων που έχουν γίνει προς τη πραγμάτωση τους.
Να γιατί η αυριανή αρχιτεκτονική θα είναι ένα μέσο τροποποίησης των σημερινών αντιλήψεων για το χρόνο και το χώρο, ένα μέσο γνώσης και δράσης. Το αρχιτεκτονικό σύνολο θα μπορεί να μετασχηματίζεται, συνολικά ή τμηματικά, ανάλογα με τη θέληση εκείνων που το κατοικούν (…)”
[Συνταγές για μια καινούρια πολεοδομία, Ιβάν Στσεγκλώφ, 1953, από τα Ντοκουμέντα πριν από την ίδρυση της Καταστασιακής Διεθνούς]
Βλέπετε κάποια ομοιότητα ανάμεσα στο βίντεο και το απόσπασμα; Η καπιταλιστική πρόοδος ενσωμάτωσε αυτό που η επαναστατική θεωρία οραματίστηκε, το έφερε στα μέτρα της και το πραγμάτωσε για αυτούς που έχουν να το πληρώσουν. Τα θερμά μας συγχαρητήρια.
Και μιας και είπα θερμά. Η εξεταστική εξακολουθεί να δαμάζει το πνεύμα επαναφέρωντας στη μνήμη
ξεχασμένα συνθήματα και μάλιστα την μέρα αυτήν που είναι κατά των ναρκωτικών (sic) -δωρεάν μαστούρα για κάθε φοιτητή/ μόνο έτσι βγαίνει η εξεταστική- ενώ πλέον και η ζέστη σιγοντάροντας τιθασεύει το σώμα.
Τέτοια βράδια του Ιούνη που αντί για εξετάσεις ο πλέον ανήσυχος φοιτητής θα έπρεπε να βλέπει
ταινία στο μπαλκόνι του. όχι μια οποιαδήποτε ταινία, μια ταινία ακριβώς για μια θερμή νύχτα του Ιούνη: Rokugatsu no hebi (A snake of June), που αν και φτιάχτηκε από τον Shinya Tsukamoto, τον δημιουργό του μεγάλου “Tetsuo: The Iron Man” της κατηγορίας σώμα-μηχανές-βιοπολιτική, είναι κάτι παραπάνω από κατάλληλη ακόμα και για όσους δεν πολυσυμπαθούν τα cyborg.
Αλλά αφού σας εκπαίδευσα αγαπητοί μου αναγνώστες με τις πολιτικές και κινηματογραφικές μου αναλύσεις, θα πρέπει τώρα να αναλάβω και το κομμάτι μουσική, για να μην υπάρχουν ελλείψεις στην επιμέλεια του βραδιού σας.
Στο παρελθόν μια μελαγχολική διάθεση θα με ωθούσε να ντύσω μουσικά ένα τέτοιο βράδυ με επιλογές πάνω κάτω όπως του πάνωκάτω, ή θα επέλεγα κάτι όπως το Summertime in Prague με την Έλλη Πασπαλά
…όμως δε θα το κάνω.
Βράζω. Καθαρή αδρεναλίνη τρέχει στις φλέβες μου. Θέλω να διαβάσω, να δω ταινίες, να δω το κορίτσι, να πιώ μπύρες με φίλους, να κάνω πολιτική δουλειά που άφησα στη μέση, και έτσι το soundtrack πρέπει να είναι ανάλογο της διάθεσης μου ακόμα κι αν η εξεταστική κάνει απελπισμένες προσπάθειες να με καταβάλει…
Ladies and Gentlemen please welcome …The lovin’ Spoonful
και ο Joe Cocker σε μια διασκευή τύπου … summer of sam
ps. θα παρέθετα και την πολύ καλή διασκευή του κομματιού από Stranglers μετά και τις συμβουλές του πανωκάτου, όμως οι ελλείψεις τεχνικής κατάρτησης απετέλεσαν ανασταλτικό παράγοντα. Αλλωστε η προλεταριακή σας διαπαιδαγώγηση, που επιχειρώ εδώ, για να είναι πλήρης θα πρέπει να αφήνει και περιθώρια για αυτενέργεια [εν ολίγοις όποιος θέλει να ανεβάσει την εν λόγω εκτέλεση στο youtube, ας το κάνει και θα κάνω update για όλους]
Καληνύχτα και καλή τύχη

Είμαι έτοιμος να ανεχτώ τα πάντα. ΟΧΙ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΠΑΣΠΑΛΑ. Αντί να προσπαθείς να ξεπλύνεις την ντροπή που έβαλες Banhart, επιμένεις να εκτίθεσαι.
δε φτάνει ρε αχάριστε που ανέβασα σκηνοθέτη με cyborg και ιστορίες για κάτι τύπους σαν κι εσένα, επηρεασμένο μάλιστα και από croneberg, έχεις και παράπονα;
όσο για την πασπαλά αφού δεν την έβαλα. είπαμε θα την έβαζα αν δεν είχα υπερένταση…
για να μην πω δηλαδή και για το summer in the city και τις αναφορές του στα zombie…
αντε έχε χάρη
Ναι ρε μας κάνεις και χάρη… Δες εκεί τα άπαντα του Κρόνενμπεργκ να δεις τι σημαίνει κάνω σινεμά.
Και αυτή ρε η κυρία που τραγουδάει σαμερταιμ ιν πραγκ ποια είναι; Ο φούφουτος;;;
Σιγά μη πάθεις τίποτα από την πολύ υποκουλτούρα… Χαλαρά πάρτο. Ξεκινά με αναφορές σε ζόμπι σε τραγούδια. Σε 2 χρόνια θα καταφέρεις να δεις και ταινίες με ζόμπι…
Κάτω τα χέρια απ’ την Πασπαλά, λέμε!
Κανονικά Αρσέν το άλλο έπρεπε να βάλεις για να φρίξει ο Βααλ, εκείνο με το γιασεμί…
(Αρσέν, έλεγξε το μέηλ σου, σου έστειλα αυτό που ζητάς).
που να καταλάβει ο χοντρόπετσος ο προλετάριος ρε από ευαισθησίες, αυτός τα γιασεμιά τα βάζει στη σαλάτα του μαζί με το μαρούλι…
θενκς για την προσπάθεια πάνεμ αλλά το wordpress είναι ακατάδεχτο, βγάζει μόνο την μπάρα του widget χωρίς το τραγούδι.
τι να πεις. θα φταίει η ζέστη…
λοιπόν… επειδή εγώ δεν πολυσκαμπάζει από βαθειές συζητήσεις και το όνομα πασπαλά μου θυμίζει κουραμπιέδες.. Εχω να πω τις εξής ταινίες:
1)Seul contre tous
2) Henry Portrait of a serial Killer
3) Shogun Assassin (to gnwsto manga Lone Wolf)
4) the orphanage (mlka xestika m’ autin)
Οσον αφορά ταινίες με ζομπια κάθε καινούρια (και μη τετριμμένη πρόταση Δεκτή )
δεν απαντάτε ε???
ΚΥΒΟΡΓΙΑ!!!!
Εχουμε και διάβασμα κώλε δεν είμαστε όλη μέρα στο νετ σαν κατι μικρά. Το μόνος εναντίον όλων δεν το χω δει ούτε και τις άλλες καφρίλες που προτείνεις, για το ορφαν. μάλιστα ακουσα ότι είναι και πίτα στα κλισέ. δες τα cyborg του tsukamoto (tetsuo…) που ναι στο στυλ σου να δεις τι φτιάχνουν οι γιαπωνέζοι μετά τα πολλά manga και από ζόμπυ δες του βα.αλ την πρόταση > http://mutantjazs.blogspot.com/2008/06/blog-post_26.html
άκου βαθιές συζητήσεις… κι αυτό το κυβόργια τι ναι πάλι? το cyborg στη γλώσσα του άδωνη?
nai re, κλισε ειναι το ορφανοτροφείο δεν διαφωνω..αλλά είχε μια δυο ωραίες φωτογραφίες
Εχει δίκιο ο Λιακο* που λεει ότι πετάνε αντικαβλωτικό τα αερόπλανα (χεχεχε)
Διαβάστε ρε (εγώ βλέπω ταινίες και για εσάς)
re ειδα τωρα σε ποια ταινία ανaφερόταν ο βα.αλ
Τελικά υπάρχει κι αλλος ανώμαλος σε αυτόν τον πλανήτη που χαίρεται όταν μπορεί να βλέπει ταυτόχρονα και jena jameson kai jombies kai τον Φρέντυ Κρουγκερ
Για την ιστορία θα προτείνω κάτι αντίστοιχο καλοκαιρινό αλλά παλιό: the fearless Vampire killers (polanski)
μαλακες δε σας βλέπω και πολύ στα καλά σας. δεν παρατάτε τις ταινίες με ζομπι, λυκάνθρωπους, manga, τρολ, και άλλα ανύπαρκτα όντα , να πάτε σε καμιά παραλία να ασχοληθείτε με τπτ πραγματικό(μπυρίτσες , θαλασσίτσα, κωλαράκια για παράδειγμα)?
Έλεος καλοκαιριάτικα με τους vampire killers. Εδώ έχουμε τους brain killers να κατατροπώσουμε….Φιλιά πολλά
Επειδής δεν ακούω Πασπαλά δεν είμαι ευαίσθητος;;; Να μου λείπει. Καλύτερα να φάω το σκληρό μου δίσκο παρά να ακούσω Πασπαλά. Άκου εκεί λεβέντημ κάνα Dirty Boots να έρθεις στα ίσα σου…
Αρσένιε έχεις κατατρακυλήσει στο βούρκο της μικροαστικής τρυφηλότητας. Αναλαμβάνω το ιστορικό καθήκον να σε κάνω άνθρωπο.
Δεν είμαι ο μόνος αγαπητέ κώλε που τα γουστάρει αυτά. Είμαστε πολλοί, και είμαστε παντού. Μπορείς να θρηνήσεις την μοναξιά σου. Απέθανε. (Και ελπίζω να έγινε ζόμπι).
Μπε. Δεν είναι ανύπαρκτα τα τρολλ, ούτε και οι λυκάνθρωποι. Υπάρχουν. Ποιος σου είπε ότι δεν πάμε σε παραλίες. Πάμε και κάνουμε τα ζόμπι για να διώξουμε διάφορους μαλάκες…
κωλος και βρακί ο κώλος κι ο βαάλ. κώλε μια και κάθεσαι κοιτα να ετοιμάσεις καμια φάση για του χρόνου, κι άσε τις ταινίες. άντε να παίρνουν πρωτοβουλίες οι νέοι γιατί στο τέλος θα μας κάνουν εμάς ζόμπι
μπε κι εσύ δεν είσαι μόνη σου στο πήξιμο, όπως ο κώλος δεν είναι μόνος του στις ζομποκαταστάσεις. εμπρός της γης οι πηγμένοι(τσ, τσ , τσ ιερόσυλία), θάνατος στα πλάσματα που ρουφάνε το μυαλό μας…
Dirty Boots ε? ωραίο το clip, και stage diving στο τέλος! τέτοια έκανες ρε στο γυμνάσιο?
όσο για την πασπαλά, μιας και το έθεσες σε επίπεδο soundtrack, μια χαρά προλεταριακή ταινία ντύνει η αοιδός… αμα δεν την εχεις δει ξεστραβώσου. παίζει κι ο τσάκωνας που είναι στάνταρ αγαπημένος σου, λούμπεν άτομο γαρ…
Ποπό… Τα φτηνά τσιγάρα Αρσένιε, ε;
Μιλάμε την είδα και με “έπιασε” πάρα πολύ.
Αλλά, επειδή πάντα κάνω το δικηγόρο του διαβόλου, πώς μπορεί να με “πιάσει” τόσο μια ταινία, που κατά βάση διακρίνεται από μια στιλιστική επιτήδευση, που ίσως και να κρύβει μιαν απόλυτη κενότητα;
Αλλά και πάλι, την προτείνω ανεπιφύλακτα…
(Βάαλ, ποιος είπε ότι Πασπαλά και ευαισθησία πάνε μαζί; Εγώ πχ δεν έχω ιχνος ευαισθησίας μέσα μου, αλλά η Πασπαλά με αρέσει, τι να κάνουμε;)
εχεις δίκιο πάνε για τα φτηνά τσιγάρα. άλλωστε ο σκηνοθέτης-πρωταγωνιστής είναι μεγάλη ψωνάρα και η “στυλιστική επιτήδευση” που λες, μάλλον μόνο σκοπό είχε την αυτοπροβολή του. παρόλα αυτά όμως η ταινία έλεγε…
όσο για το βαάλ ας του δώσουμε λίγη προλεταριακή ποίηση δια στόματος έλλης, τι λες? >>
Ουραγοί μιας ιδέας πληρωμένης
ουρανοί μιας ημέρας πληγωμένης
κυνηγήσαμε λάφυρα και τρόπαια
και τρυγήσαμε πάθη αποτρόπαια.
Ω ελπίδες ασπίδες ανθρώπων τυφλών
ω ελπίδες λεπίδες προσώπων διπλών
πώς γινόμαστε ευθύς σαν μας πιάνει η δειλία
για τα όρνεα της γης φονικά εργαλεία.
Ω ελπίδες τυφλών ω ασπίδες δειλών
ω ρυτίδες τρελών.
Ζηλωτές μισθοφόροι μαύρης βίας
σταυρωτές λογχοφόροι σάρκας Θείας
λανθασμένες κινήσεις πάλι κάνουμε
το στερνό μας παιχνίδι τώρα χάνουμε.
O Τσάκωνας είναι θεός, μαζί με το Ζουγανέλη έκαναν τις καλύτερες βιντεοταινίες στα 80ς και 90ς. (Πως φαίνεται ότι τα είδωλα μου μου μοιάζουν εεε;)
Ωραίο το κλιπ εεε; Βρε αχαιρευτε το ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΑΚΟΥ, και αστα κλιπάκια…
Και άσε σε παρακαλώ τις προλεταριακές ποιήσεις που θέλουνε διδακτορικό να τις καταλάβεις. Ο Ντυκάς τα έχει πει εδώ και 150 “Την ποιήση πρέπει να την καταλαβαίνει ένα 14χρονο κορίτσι…”
Θες να αρχίσω εγώ τώρα να κατεβάζω στίχους από Μαντχανι και Σονικ Γιουθ για να μην πω Ραμονς;;;
Για τα Φτηνά τσιγάρα και το βλαξ που τη γύρισε δε μιλάω. Ο ελληνικός κινηματογράφος είδε καλύτερες μέρες με τους λούμπεν Ζουγανέλη, Τσάκωνα και Ταμτάκο παρά με αυτούς τους “καλλιτέχνες”… Αλήθεια πόσος καιρός πάει από την τελευταία καλή ελληνική ταινία…;
Ε είσαι κολλημένος.
Πρώτον το τραγούδι το χω ξανακούσει δεν περίμενα από σένα να μου πεις για τα κλαπατσίμπαλα των γιουθ, απλά υπέθεσα ότι ήθελες να δώσεις μια δικιά σου διάσταση στην μουσική επιμέλεια ενός ρομάντζου, προλεταριακότερη από των φτηνών τσιγάρων… ενηγουέη
Δεύτερον καλές και οι βιντεοταινίες και ο ντυκάς (που μας τον ξανάπες) που άλλα έλεγε κι άλλα έκανε, αλλά πρέπει να διευρύνεις πλέον τους ορίζοντες σου και να ξεκολλήσεις από τις δεκαετίες της παιδικής σου ηλικίας. Αλήθεια πως ήταν η παιδική σου ηλικία? Έχεις καλές αναμνήσεις? Πες μας σε υποχρέωνε η μαμά να φας όλο το φαί πριν σ αφήσει να πας να ακούσεις τα βινύλια σονικ γιουθ του θείου και σου μεινε απωθυμένο? αλήθεια το 14χρονο κορίτσι που τόσο συχνά αναφέρεις ήταν καμιά συμμαθύτρια σου, που σου ριξε χυλόπιτα όταν της είπες θες να σου δείξω τη συλλογή μου με οι-πανκ κονκάρδες ενάντια στην εργασία?
Τρίτον, άσε τα συνδικαλιάρικα περί διδακτορικού, αφού σάρεσε το ποιηματάκι, παραδέξου το
η τελευταία καλή ελληνική ταινία βγήκε πριν μερικούς μήνες άσχετε: Κλέφτες, παπαδημητράτος
το παραπάνω στιχούργημα της δημητρούκα, παραδέχομαι μερικές μέρες μετά ότι είναι μια μαλακία και μάλιστα ενδεχομένως και φιλοεθνικιστική-φιλοχριστιανική μαλακία. θα επανέλθω αναλυτικότερα σε επόμενο ποστ. προς το παρόν αυτά…