Σε αυτήν την ταινία γελούσα με τις φίλες τους που τις είχαν βάλει να παίξουν ως επι το πλείστον ξωβυζες … Ντάξει, αν αυτές ήταν οι ωραίες γκόμενες της εποχής ευτυχώς που άργησα να γεννηθώ..
Αλλά το γαμάτο ήταν στην αρχή που οι Κνίτες συνελευσιάζονταν στο νεκροταφείο.. ατάκα στην ατάκα το πήγαιναν
τώρα.. τρελή graphic violence τα house of 1000 corpses kai Devil rejects
και_____zόμπια!!!
(Βurial Ground ή Nights of Terror του Αndrea bianchi
Poultrygeist
zombie Vs ninja
kung fu from beoynd the grave)
Για να την πληρώσει ο άθλιος και βωμολόχος ενστερνιστής ξένων μπλογκο- ταυτοτήτων κι επειδή αυτή η αντιπαράθεσις μπορεί να συνεχισθεί επ άπειρον, έχω να δηλώσω πως άκουσα εχθες τουλάχιστον 3 ώρες σόνικ γιουθ (goo & daydream nation) μετά από πολλά χρόνια. ντάξει μετά έπρεπε να ξεπλύνω και λίγο τα αυτιά μου με άντονυ & τζονσονς αλλά δεν έχει σημασία σημασία έχει ότι είχαν το κάτιτις τους.
αντε να διαβάσουμε και λίγο. όλο πέρα δώθε στα μπλογκς και αστειακια σχολιάκια. αίσχος…
αιμαγγείωμα, οζώδης υπερπλασία, κιρσοί οισοφάγου, αανστροφη χολλαγγειοπαγκρεατογραφία, παρανεοπλασματικά, ηπατοβλαστωμα, πλαστική λινίτιδα, εκσπλάχνωση… εγώ τα ζόμπι τα ζω κάθε μέρα παίδες!
Κάνεις βήματα αργά, αλλά κάνεις βήματα. Ας ανάψουμε λοιπόν την πίπα της ειρήνης (και ας σταματήσουμε να πατάμε πακέτα μαργαρίνης… που έλεγε και ένα και γαμώ τα τραγουδάκια), και ας αγκαλιαστούμε μονιασμένοι κάτω από τους ήχους του Hot wire my heart…
Να ακούσεις το Raising sand (Alison Krauss/Robert Plant) δισκάρα. Θα σε αρέσει.
ΥΓ. Εγώ τα ζόμπι τα έβλεπα κάθε μέρα επι 5 μέρες επί 5 χρόνια…
Νομίζω ότι κάτι έχει να κάνει με τον Εξαδάχτυλο την πόλη και κάτι τέτοια αλλά δεν θυμάμαι πάνε χρόνια που έχω δει την ταινία.
Ταινιάρα///
Σε αυτήν την ταινία γελούσα με τις φίλες τους που τις είχαν βάλει να παίξουν ως επι το πλείστον ξωβυζες … Ντάξει, αν αυτές ήταν οι ωραίες γκόμενες της εποχής ευτυχώς που άργησα να γεννηθώ..
Αλλά το γαμάτο ήταν στην αρχή που οι Κνίτες συνελευσιάζονταν στο νεκροταφείο.. ατάκα στην ατάκα το πήγαιναν
τώρα.. τρελή graphic violence τα house of 1000 corpses kai Devil rejects
και_____zόμπια!!!
(Βurial Ground ή Nights of Terror του Αndrea bianchi
Poultrygeist
zombie Vs ninja
kung fu from beoynd the grave)
ναι και ο αρχηγός τους ο χαμένος ανθυπολοχαγός της αλβανίας, σούπερ!
καλά οι ταινίες που έβαλες δεν υπάρχουν. ειδικά το πουλτριγκάυστ πολύ καμμένο!
Ρε ΣΟ σβήσε αυτά τα δύο σχόλια. Είναι άκυρα. Ως γνωστόν δεν υπαρχει φούφουτος. παρα μόνο (Ψευτο)φούφουτος.
Για να την πληρώσει ο άθλιος και βωμολόχος ενστερνιστής ξένων μπλογκο- ταυτοτήτων κι επειδή αυτή η αντιπαράθεσις μπορεί να συνεχισθεί επ άπειρον, έχω να δηλώσω πως άκουσα εχθες τουλάχιστον 3 ώρες σόνικ γιουθ (goo & daydream nation) μετά από πολλά χρόνια. ντάξει μετά έπρεπε να ξεπλύνω και λίγο τα αυτιά μου με άντονυ & τζονσονς αλλά δεν έχει σημασία σημασία έχει ότι είχαν το κάτιτις τους.
αντε να διαβάσουμε και λίγο. όλο πέρα δώθε στα μπλογκς και αστειακια σχολιάκια. αίσχος…
αιμαγγείωμα, οζώδης υπερπλασία, κιρσοί οισοφάγου, αανστροφη χολλαγγειοπαγκρεατογραφία, παρανεοπλασματικά, ηπατοβλαστωμα, πλαστική λινίτιδα, εκσπλάχνωση… εγώ τα ζόμπι τα ζω κάθε μέρα παίδες!
Κάνεις βήματα αργά, αλλά κάνεις βήματα. Ας ανάψουμε λοιπόν την πίπα της ειρήνης (και ας σταματήσουμε να πατάμε πακέτα μαργαρίνης… που έλεγε και ένα και γαμώ τα τραγουδάκια), και ας αγκαλιαστούμε μονιασμένοι κάτω από τους ήχους του Hot wire my heart…
Να ακούσεις το Raising sand (Alison Krauss/Robert Plant) δισκάρα. Θα σε αρέσει.
ΥΓ. Εγώ τα ζόμπι τα έβλεπα κάθε μέρα επι 5 μέρες επί 5 χρόνια…