μερικά σκόρπια συμπεράσματα
Ιουλίου 15, 2008
“δε με νοιάζει που πεθαίνω,
παρά που όσο ζω μαθαίνω”
λαϊκή σοφία [sic!]
“[...] γουάτς ε μάτα γουιθ γιου? της λέω, τι συμβαίνει με σένα μωρό μου? ο άντρας μου, μου λέει, γιατρός επιστήμων, αλλά μόνο τα business κοιτάει, δυόμησι χρόνια έχει να μ’ αγγίξει ο άνθρωπος. Κριστίν της λέω… ΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΕΣ, ΚΙ ΟΧΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ! …ΖΩΡΖ ΠΙΛΑΛΙ! [...]“
Ζώρζ Πιλαλί, Xmass, Live ‘86
Μετά από μια ακόμα καίρια συνεισφορά του μεγάλου αποθηκευτή της επαναστατικής μνήμης (αλλά και ερευνητή προς καταγραφή αυτής για τις επερχόμενες γενιές) Johnny Mnemonic, έχω να παραθέσω ένα άρθρο του αστικού τύπου προς ενίσχυση των συμπερασμάτων μου…
Απανωτά κρούσματα μαζικής υστερίας αναστατώνουν το Μπανγκλαντές
τρέλα, ξύλο και πήξιμο, είτε ντόπιος είτε μετανάστης, ο εργάτης τα ίδια τρώει στα μούτρα:
μισθωτή, άμισθη, χειρωνακτική, πνευματική, τυπική, άτυπη, μία είναι η ουσία… η εργασία είναι μαλακία.
και γι’ αυτό θα την καταργήσουμε! (για να μη λέτε ότι γκρινιάζω)
Αυτοί στο Μπανγκλαντές κάτι πρέπει να καπνίζουν. Ομαδικά. Θυμίζει λίγο Μεσσαιωνικές υστερίες με μάγισσες. Χωρίς τις βαρβαρικές εκτελέσεις, ακόμη.
[Pls, βγάλε το snap preview, πρήζει.]
Μπα. αν καπνίζανε θα χαλαρώνανε και δε θα δουλεύανε τόσο μέχρι να τους στρίψει. μόνο λίγο παν μασουλάνε που και που, αλλά κι αυτό τι να τους κάνει…
όσο για τους μεσαιωνισμούς μη παίρνεις και όρκο!
>
Πρωτοφανές περιστατικό βίας στο Μπανγκλαντές “Δάσκαλος” έκοψε τα αυτιά των μαθητών του
16/9/2004 7:43:00 μμ
Συντάκτης: Αννίτα Πασχαλινού
“Για την μικρή κοινωνία της πόλης Bogra του Μπανγκλαντές, ο Αμπντουλ Μαίντ Σαρντάρ, ήταν γνωστός ως ο δάσκαλος του μουσουλμανικού σχολείου. Εμείς όμως, μάλλον τύραννο θα τον αποκαλούσαμε αφού η συμπεριφορά του απέχει μακράν από αυτήν που θα πρέπει να έχει ένας παιδαγωγός. Ο Σαρντάρ, τιμώρησε 17 μαθητές της τάξης του, ηλικίας 6-9 ετών, γιατί σταμάτησαν να απαγγέλλουν στίχους του Κορανίου, κόβοντας τους με το ψαλίδι τα αυτιά! Δυο από τα παιδιά, χρειάστηκε να μεταφερθούν επειγόντως στο νοσοκομείο για ράμματα ενώ στα υπόλοιπα παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες εντός του σχολείου. Οργισμένοι γονείς κατέφθασαν στο σχολείο και πήραν το νόμο στα χέρια τους. ’ρχισαν να τον χτυπούν με ρόπαλα και λίγο έλειψε να τον λιντσάρουν. Εκτενή ρεπορτάζ για το περιστατικό δημοσιεύθηκαν σε δυο τοπικές εφημερίδες. Πέρα από τον ξυλοδαρμό όμως, δεν έχει γίνει γνωστό αν η υπόθεση θα πάρει τη δικαστική οδό προκειμένου ο δάσκαλος – τύραννος “να πληρώσει” για τις πράξεις του. ”
snap shots off…
κάτι τέτοιο δεν έγραφε κι ο μπάροουζ στις πόλεις της κόκκινης νύχτας; για έναν ιό που ωθούσε σε ασυγκράτητη ερωτική επιθυμία σε συνδυασμό με κάμποση βία;
(αρσέν, ξαναβάλε το σνάπσοτς, δεν μπορώ να ζω χωρίς αυτό
Παντου υστεριες..τι παίζει?
Υστεριες στο Μπαγκλαντες.Υστεριες στους δρόμους.στα μαγαζια .στα καραβια.στα βουνα.Υστεριες στα σπιρτοκουτα μας.στα λεωφορεια.στη δουλεια.στις διακοπες.στις εξετασεις.
Μάλλον όχι ”τι παιζει”..”Δεν παιζει” θα σαλτάρουμε!!
Νομίζω πως ζουμε στις πόλεις τις κοκκινης νυχτας πλέον..κ ειναι παραπάνω απο 6…
Ρ. την παλεύουμε ακόμα. αυτό είναι το κόλπο. το σασπένς… να παίζει τρέλα παντού κι εμείς όχι μόνο να τη σκαπουλάρουμε αλλά να έχουμε και όρεξη και κέφι για “μπάχαλα”!
πάνε τις πόλεις δεν τις έχω διαβάσει. μάλλον πάλι αστόχησα ως προς το τι έπρεπε να διαβάσω από μπάροουζ. για ασυγκράτητη ερωτική επιθυμία ξέρω του μανάρα που πατούσαν ένα κουμπί και γουστάρανε…
Ούτε καν διαβάζω το αρθρο..
Πάνε διακοπές ρε!!!!
Ολα στην ώρα τους κώλε. έχει και ίντερνετ ρε εκεί στην ερημιά? τι σου έκανε η ν.δ. μέσα σε 3 χρόνια βρε παιδί μου…
H Γαύδος φίλε έχει δορυφορικό internet, όχι μαλακίες..
αλλά εγώ έστελνα από αλλού….