…που ακούει όλο τα ίδια

- Ρε συ ξέρεις τι βρήκα;

- Τι;

- Αυτό με τους μισούς που βλέπουν το ποτήρι μισογεμάτο, και τους άλλους μισοάδειο; Ε, σε μια πιο κουλτουριάρικη έκδοση που πάει και ένα βήμα παραπέρα… Όταν διαβάζει κάποιος ένα βιβλίο -ή και με μια ταινία θα μπορούσε να είναι- όταν το τελειώσει, οι μισοί λένε, να ένα ακόμη βιβλίο που διάβασα και οι άλλοι μισοί να ένα λιγότερο από αυτά που δε θα διαβάσω ποτέ. Δε σου έχει συμβεί αυτό ρε; Να σου τελειώνει ο χρόνος; Να λες δεν προλαβαίνω να τα διαβάσω όλα, να δω όλες τις ταινίες, να ακούσω όλες τις μουσικές;

- Μμμμ… Εγώ νομίζω ότι όλα έχουν ειπωθεί φίλε. Και όλος αυτός ο ατέλειωτος όγκος αποτελείται από άπειρες παραλλαγές γύρω από τα ίδια θέματα. Βάλε λίγο πάγο ρε, έλιωσε πάλι η μαλακία…

- Η αιώνια ανακύκλυση των πάντων ε; Είσαι μεγάλος φιλόσοφος ρε στραβάδι χα χα χα! Πάρε να, δυο μισολιωμένα έμειναν

- Τώρα που το σκέφτομαι ναι. Εγώ με τους πρώτους είμαι. Γιατί να σκοτίζεσαι; Άσε που άμα σκέφτεσαι έτσι δεν το απολαμβάνεις στο τέλος, ποιος ο λόγος… Που το βρήκες αυτό;

-Στο κουτσό, αν δεν κάνω λάθος… Τα εμβόλιμα έχουν πολύ ενδιαφέρον. Πως τον λέγανε;… α! Μορέλι…

- Γύρνα το δίσκο ρε. Τέλειωσε. Βάλτο απ, το δεύτερο να παίζει, είναι ότι πρέπει για τέτοια ώρα…

- Εεεε… Τι μου κάνεις τώρα. Θα τους χαρακώσεις μαλάκα στο τέλος τους δίσκους σου έτσι …

-Έλα, έλα βάλτο, αφού μου ήρθε μια ακαταμάχητη επιθυμία να το ξανακούσω

χριτς, χριτσ, κριτς, χραατσ, χριτς…

Ο λόξυγγας (Hukkle)

> Σας αρέσει και το σινεμά βεριτέ αλλά πως να το κάνουμε γουστάρετε και “διαλεκτικό” μοντάζ αλά Αϊζενστάιν;

> Ακούσατε το Foley Room και είπατε “ω ρε μάνα μου, τι ωραίος δίσκος”;

> Είστε και με την κουλτούρα και με την καΐλα (ΚΑΥLΑ);

> Όταν βλέπατε το “Μικρόκοσμο” του Jacques Perrin λέγατε “ντάξει, ωραία τα ζουζούνια, αλλά όχι και δυο ώρες!”;

> Όταν είχα γράψει εκείνο το ποστ με το Taxidermia σας ψάρωσα και το πήρατε να το δείτε;

> Όταν το είδατε ψαρώσατε ακόμα περισσότερο;

> Θέλετε και μυστήριο και χιούμορ;

> Σας ψήνει η αισθητική ανατολικά του παραπετάσματος, τι να κάνουμε;

> Αν στο ζεστό καλοκαιράκι, του ταιριάζει ταινιάκι…

…ε, τότε να δείτε το hukkle, το πρώτο του György Pálfi, ή όπως θά λεγε και κάποια “α! μουγγοθόδωρος κι αυτός…”

και για όσους δεν είδαν το Taxidermia που το ξαναθυμήθηκα ορίστε και ένα trailer

Κάποτε στην Αμερική…

Επέστρεψε χθες ο Johnny Mnemonic από το υπερατλαντικό του ταξίδι και μας έβαλε σε κλίμα americain…

Οπότε αποφάσισα εδώ να κάνω μια μικρή δημοσίευση με τη δικιά μου μακρινή εικόνα, και να συμβάλλω στην έμπνευσή του για να μας διηγηθεί τις εμπειρίες του όταν καταφέρει να ξυπνήσει…

>η μεγάλη ύφεση , the ghost of tom joad και τέτοια…

tom waits, o brother can u spare me a dime?

>μιας και ξέρει από που να εμπνέεται…

>πράγμα βέβαια που δεν είναι και τίποτα φοβερό, αν σκεφτείς ότι το χει κάνει ως και ο george michael! αλλά όχι, δε θα πέσω τόσο χαμηλά…

ωραίο τραγουδάκι ε?

>

Αμερική στα ‘δωσα όλα και τώρα είμαι ένα τίποτα.

Αμερική δύο δολάρια και είκοσι επτά σεντς 17 Ιανουαρίου, του 1956.

Δεν αντέχω μήτε τα λογικά μου.

Αμερική πότε θα πάψουμε τον ανθρώπινο πόλεμο;

Τράβα γαμήσου εσύ και η ατομική σου βόμβα.

Δε νιώθω καλά μη με σκοτίζεις.

Το ποίημα μου δεν θα το γράψω αν δεν έρθω στα συγκαλά μου.

Αμερική πότε θα γίνεις αγγελική;

Τα ρούχα σου πότε θα τα βγάλεις;

Πότε θα αντικρίσεις τον εαυτό σου μέσα απ’ το τάφο;

Πότε θα γίνεις ισάξια του εκατομμυρίου Τροτσκιστών σου;

Αμερική οι βιβλιοθήκες σου γιατί είναι γεμάτες δάκρυα;

Αμερική πότε θα στείλεις τα αυγά σου στην Ινδία;

Τις παράλογες απαιτήσεις σου τις σιχάθηκα.

Πότε μπορώ να μπω στο σούπερ μάρκετ και να ψωνίσω ότι χρειάζομαι με την ομορφιά μου;

Στο κάτω κάτω Αμερική εγώ κι εσύ είμαστε τέλειοι όχι ο κόσμος που θα ‘ρθει.

Οι μηχανές σου παραείναι για μένα.

Μ’ έκανες να θέλω άγιος να γίνω.

Για να λύσουμε αυτό το ζήτημα θα πρέπει να υπάρχει άλλος τρόπος.

Ο Μπάρροουζ είναι στη Ταγγέρη δεν το βλέπω να επιστρέφει, κακό σημάδι.

Είσαι στ’ αλήθεια απειλή ή κάνεις πλάκα;

Προσπαθώ να μπω στο θέμα.

Αρνούμαι το πάθος μου να παρατήσω.

Αμερική μη με ζορίζεις ξέρω τι κάνω.

Αμερική τα άνθη της δαμασκηνιάς πέφτουν.

Εδώ και μήνες δεν διαβάζω εφημερίδες, κάθε μέρα κάποιος δικάζεται για φόνο.

Αμερική νιώθω συμπάθεια για τους Γούμπλις.

Αμερική σαν ήμουν μικρός ήμουν κομμουνιστής και δεν μετανιώνω.

Καπνίζω μαριχουάνα σε κάθε ευκαιρία.

Κάθομαι μέρες στο σπίτι μου μονάχος όντας σε αδιέξοδο και κοιτάζω τα ρόδα

Μέσα στη ντουλάπα.

Όταν πηγαίνω στην Τσάιναταουν μεθάω και ποτέ δεν πηδιέμαι.

Το έχω πάρει απόφαση θα ‘χουμε φασαρίες.

Θα ‘πρεπε να μ’ έχεις δει να διαβάζω Μαρξ.

Ο ψυχαναλυτής μου πιστεύει πως έχω απόλυτο δίκιο.

Δεν θα το πω το Πάτερ Ημών.

Έχω μυστικά οράματα και κοσμικές δονήσεις.

Αμερική δεν σου ‘χω πει ακόμα τι έκανες στον Θείο Μαξ σαν ήρθε απ’ τη Ρωσία.

Σε εσένα μιλάω.

Θα αφήσεις το περιοδικό Τάιμ να ελέγχει τα αισθήματα σου;

Έχω μανία με το περιοδικό Τάιμ.

Το διαβάζω κάθε εβδομάδα.

Το εξώφυλλό του με κοιτάζει κάθε φορά που ξεγλιστράω στου ζαχαροπλαστείου τη γωνία.

Το διαβάζω στο υπόγειο της Δημόσιας Βιβλιοθήκης του Μπέρκλεϋ.

Πάντοτε μου μιλά για τη υπευθυνότητα. Οι επιχειρηματίες είναι σοβαροί.

Οι παραγωγοί του σινεμά είναι σοβαροί. Όλοι είναι σοβαροί εκτός από μένα.

Μου φαίνεται πως είμαι εγώ η Αμερική.

Μιλάω ξανά στον εαυτό μου.

Η Ασία ξεσηκώνεται εναντίον μου.

Δεν έχω τη ευκαιρία του κινέζου.

Καλύτερα να αναλογιστώ τους εθνικούς μου πόρους.

Οι εθνικοί μου πόροι αποτελούνται από δυο τσιγαριλίκια με μαριχουάνα

εκατομμύρια γεννητικά όργανα μια αδημοσίευτη προσωπική λογοτεχνία

που πετάει σαν τζετ με 1400 μίλια την ώρα και είκοσι επτά χιλιάδες ψυχιατρεία.

Για να μην αναφέρω τις φυλακές μου ή τα εκατομμύρια των αδικημένων που ζουν

μέσα στις γλάστρες μου κάτω απ’ το φως πεντακοσίων ήλιων.

Κατάργησα τα μπορδέλα στη Γαλλία, σειρά τώρα έχει η Ταγγέρη.

Φιλοδοξώ να γίνω Πρόεδρος παρά το γεγονός πως είμαι Καθολικός.

Αμερική πώς να γράψω μια ιερή λιτανεία μες στη βλακεία που σε δέρνει;

Θα συνεχίσω όπως ο Χένρυ Φορντ οι στροφές μου είναι το ίδιο ατομικές όσο

και τα αυτοκίνητά του μα επιπλέον έχουν όλες τους διαφορετικά φύλα.

Αμερική θα σου πουλήσω τις στροφές μου για 2500 δολάρια το κομμάτι

με προκαταβολή δολάρια 500 λόγω των παλιών σου στροφών

Αμερική ελευθέρωσε τον Τομ Μούνευ

Αμερική σώσε τους Ισπανούς Δημοκράτες

Αμερική ο Σάκο και ο Βανζέτι δεν πρέπει να πεθάνουν

Αμερική είμαι τα παιδιά του Σκότσμπορο.

Αμερική σαν ήμουν επτά χρονών η μαμά μ’ έπαιρνε μαζί της σε κομμουνιστικών

οργανώσεων συγκεντρώσεις μας πούλαγαν στραγάλια μια χούφτα το κουπόνι

και το κουπόνι έκανε μια δεκάρα και οι ομιλίες ήταν ανοιχτές όλοι ήταν πράοι

και νοιάζονταν για τους εργάτες όλα ήταν τόσο τίμια δεν μπορείς

να φανταστείς πόσο ωραίο ήταν το κόμμα το 1935 ο Σκοτ Νίαρινγκ ήταν ένας

πελώριος γέροντας ένας πραγματικός κύριος η Μητέρα Μπλουρ το Αιώνιο Θηλυκό των απεργών του Μεταξιού με έκανε να κλαίω κάποτε είδα

Μπροστά στα μάτια μου τον Ίσραελ Άμτερ.

Όλοι τους πρέπει να ήταν κατάσκοποι.

Αμερική δεν θες στ’ αλήθεια πόλεμο.

Αμερική φταίνε ‘κείνοι οι βρωμο-Ρώσοι.

Οι βρωμο-Ρώσοι εκείνοι οι βρωμο-Ρώσοι και οι Κινέζοι. Κι εκείνοι οι βρωμο-Ρώσοι.

Η Ρωσία θέλει να μας φάει ζωντανούς. Η Ρωσία είναι τρελή υπερδύναμη. Θέλει να

κλέψει απ’ τα γκαράζ μας τα αυτοκίνητα.

Θέλει να κατακτήσει το Σικάγο. Χρειάζεται ένα αριστερό Reader’s Digest.

Θέλει να πάει τα εργοστάσια που φτιάχνουν αυτοκίνητα στη Σιβηρία.

Οι τρομεροί γραφειοκράτες της να ελέγχουν τα βενζινάδικα μας.

Δεν είναι καλή. Ξου. Αυτή θα μάθει γράμματα στους Ινδιάνους. Χρειάζεται

μεγάλους αραπάδες. Χα. Θα μας βάλει να δουλεύουμε δεκάξι ώρες τη μέρα.

Βοήθεια.

Αμερική τα πράγματα είναι σοβαρά.

Αμερική αυτή την εντύπωση σχηματίζω βλέποντας τηλεόραση.

Αμερική έτσι έχουν τα πράγματα;

Καλύτερα να μιλήσουμε στα ίσια.

Είναι αλήθεια πως δεν θέλω να πάω στο Στρατό ή να δουλεύω τόρνους

σε εργοστάσια εξαρτημάτων ακριβείας, είμαι μυωπικός και ψυχοπαθής

ούτως ή άλλως.

Αμερική βάζω τον ομοφυλόφιλο ώμο μου στον τροχό.

Το παράπονο του αστέγου

Συγγνώμη φιλαράκο, δεν θα θελα να σ ενοχλήσω

μα γύρισα από το Βιετνάμ

όπου σκότωσα πολλούς κυρίους Βιετναμέζους

κι επίσης κάμποσες κυρίες

και τον πόνο δεν μπόρεσα ν αντέξω

κι από τον φόβο το ριξα στην πρέζα

κι έκανα αποτοξίνωση κι έχω ξεμπλέξει τώρα

μα δεν έχω που να κοιμηθώ

και δεν ξέρω τώρα τι να κάνω

Συγχώρα με φιλαράκο, δεν θα θελα να σ ενοχλήσω

μα στο σοκάκι κάνει παγωνιά

και μ έχει φάει η μοναξιά

κι έχω ξεμπλέξει με την πρέζα,

μα η ζωή μου είναι χάλια

Τρίτης Λεωφόρος

και οδός Ε. Χιούστον

στη νησίδα της γωνίας κάτω απ το κόκκινο φανάρι

σκουπίζω το παρμπρίζ σου μ ένα βρώμικο πανί.

Γραμμένο για τον θάνατο

Η τέχνη ανακαλεί τη μνήμη

της αληθινής του ύπαρξης

σ’ όποιον λησμόνησε πως

το Ον είναι το μοναδικό

πράγμα που αναφωνεί

όλο το σύμπαν.

Μόνο η επιστροφή της σκέψης

στην αρχή της θα ολοκληρώσει την σκέψη.

Μόνο η επιστροφή της δράσης

στην πηγή της θα ολοκληρώσει την δράση.

Πρόσεξε τι λέω.

Έχω έναν καφενέ

-Το διάβασες το βιβλίο που σου δωσα, το τούνελ;

-Ε, ναι, σιγά πόσες σελίδες ήταν;

-Και;

-Άλλα λέει η θειά μου κι άλλα ακούν τ’ αυτιά μου…

-Καλά είσαι τελείως άσχετος. Ρε μαλάκα το βιβλίο είναι σπουδή στην ανθρώπινη αποξένωση, θα το χε γράψει ο Μαρξ, αν ήταν ξέρω γω σαν το Νίτσε κι έλεγε να γράψει τη θεωρία του σε λογοτεχνικό ύφος…

-Μπά; Την ήξερες κι από πριν ρε στραβάδι την αποξένωση, τόσα χρόνα στο κόμμα; Μη μου πεις ότι εσύ τις έκανες αυτές τις σημειώσεις στα περιθώρια… Οντολογία εδώ, συμβολισμός, ΣΟΣ και μαλακίες

-Α καλά είσαι τελείως μάπας. Όχι ρε. Από τη βιβλιοθήκη το πήρα, κάποιος άλλος τα έγραψε. Αυτό είναι το καλό με τα βιβλία της βιβλιοθήκης, βλέπεις τι έχουν σημειώσει οι προηγούμενοι και γελάς…

-Χα χα. Ναι σωστό αυτό. Πέρσι είχα διαβάσει το Με τέσσερα χέρια. Κάποιος είχα υπογραμίσσει οποιαδήποτε αναφορά υπήρχε στην αναρχία. Μέχρι και ένα σκύλο που τον λέγανε Μαλατέστα είχε υπογραμμίσει και φυσικά τίποτα άλλο. Ε, ρε κάτι χαϊβάνια που υπάρχουν…

-Χαϊβάνια. Από που είσαι ρε; Απ’ τη Λάρισα; Ένας στο λεωφορείο είπε χαϊβάνι έναν άλλο σήμερα…

Άλλα λέει η θειά μου ενοούσες την απουσία επικοινωνίας ε; Άργησα να το πιάσω..

-Δεν πειράζει αγόρι μου. Εσύ να σαι καλά να μου δίνεις ωραία βιβλία…

-Καλά ρε μαλάκα! Ξεκίνησε η πορεία. 6 δεν είχες πει; είσαι τελείως μάπας;

-Εεεε… Ξέρω γω. Καλοκαιριάτικα πορεία πως κάνεις έτσι…

-Τι πως κάνω έτσι; Αφού σου είπα να δεις την ώρα ρε μαλάκα…

-Πω πω. Φοιτητίλα…

-Τι φοιτητίλα ρε μαλάκα, άντε μάζευτα, πάμε…

-Φοιτητίλα ρε μαλάκα. Καφεδάκι και κάνεις mandala με τις ζαχαρίτσες στο τραπέζι και μετά εξάπτεσαι που αργήσαμε σε μια ψόφια κωλοπορεία. Τι να σου πω…  Πλήρωσε τώρα το 4ευράκι σου, που μου θες και καπουτσίνο

- Αφού με χαλάει ο νες ρε μαλάκα τι να κάνω; Δε μου λες; Αυτό το τραγούδι που παίζει ποιο είναι;

-Ξέρω γω; Άκουσες στίχους; Λες και το γραψαν μαλάκες οι Cannibal Corpse…