Έχω έναν καφενέ

-Το διάβασες το βιβλίο που σου δωσα, το τούνελ;

-Ε, ναι, σιγά πόσες σελίδες ήταν;

-Και;

-Άλλα λέει η θειά μου κι άλλα ακούν τ’ αυτιά μου…

-Καλά είσαι τελείως άσχετος. Ρε μαλάκα το βιβλίο είναι σπουδή στην ανθρώπινη αποξένωση, θα το χε γράψει ο Μαρξ, αν ήταν ξέρω γω σαν το Νίτσε κι έλεγε να γράψει τη θεωρία του σε λογοτεχνικό ύφος…

-Μπά; Την ήξερες κι από πριν ρε στραβάδι την αποξένωση, τόσα χρόνα στο κόμμα; Μη μου πεις ότι εσύ τις έκανες αυτές τις σημειώσεις στα περιθώρια… Οντολογία εδώ, συμβολισμός, ΣΟΣ και μαλακίες

-Α καλά είσαι τελείως μάπας. Όχι ρε. Από τη βιβλιοθήκη το πήρα, κάποιος άλλος τα έγραψε. Αυτό είναι το καλό με τα βιβλία της βιβλιοθήκης, βλέπεις τι έχουν σημειώσει οι προηγούμενοι και γελάς…

-Χα χα. Ναι σωστό αυτό. Πέρσι είχα διαβάσει το Με τέσσερα χέρια. Κάποιος είχα υπογραμίσσει οποιαδήποτε αναφορά υπήρχε στην αναρχία. Μέχρι και ένα σκύλο που τον λέγανε Μαλατέστα είχε υπογραμμίσει και φυσικά τίποτα άλλο. Ε, ρε κάτι χαϊβάνια που υπάρχουν…

-Χαϊβάνια. Από που είσαι ρε; Απ’ τη Λάρισα; Ένας στο λεωφορείο είπε χαϊβάνι έναν άλλο σήμερα…

Άλλα λέει η θειά μου ενοούσες την απουσία επικοινωνίας ε; Άργησα να το πιάσω..

-Δεν πειράζει αγόρι μου. Εσύ να σαι καλά να μου δίνεις ωραία βιβλία…

-Καλά ρε μαλάκα! Ξεκίνησε η πορεία. 6 δεν είχες πει; είσαι τελείως μάπας;

-Εεεε… Ξέρω γω. Καλοκαιριάτικα πορεία πως κάνεις έτσι…

-Τι πως κάνω έτσι; Αφού σου είπα να δεις την ώρα ρε μαλάκα…

-Πω πω. Φοιτητίλα…

-Τι φοιτητίλα ρε μαλάκα, άντε μάζευτα, πάμε…

-Φοιτητίλα ρε μαλάκα. Καφεδάκι και κάνεις mandala με τις ζαχαρίτσες στο τραπέζι και μετά εξάπτεσαι που αργήσαμε σε μια ψόφια κωλοπορεία. Τι να σου πω…  Πλήρωσε τώρα το 4ευράκι σου, που μου θες και καπουτσίνο

- Αφού με χαλάει ο νες ρε μαλάκα τι να κάνω; Δε μου λες; Αυτό το τραγούδι που παίζει ποιο είναι;

-Ξέρω γω; Άκουσες στίχους; Λες και το γραψαν μαλάκες οι Cannibal Corpse…