Κάποτε στην Αμερική…

Επέστρεψε χθες ο Johnny Mnemonic από το υπερατλαντικό του ταξίδι και μας έβαλε σε κλίμα americain…

Οπότε αποφάσισα εδώ να κάνω μια μικρή δημοσίευση με τη δικιά μου μακρινή εικόνα, και να συμβάλλω στην έμπνευσή του για να μας διηγηθεί τις εμπειρίες του όταν καταφέρει να ξυπνήσει…

>η μεγάλη ύφεση , the ghost of tom joad και τέτοια…

tom waits, o brother can u spare me a dime?

>μιας και ξέρει από που να εμπνέεται…

>πράγμα βέβαια που δεν είναι και τίποτα φοβερό, αν σκεφτείς ότι το χει κάνει ως και ο george michael! αλλά όχι, δε θα πέσω τόσο χαμηλά…

ωραίο τραγουδάκι ε?

>

Αμερική στα ‘δωσα όλα και τώρα είμαι ένα τίποτα.

Αμερική δύο δολάρια και είκοσι επτά σεντς 17 Ιανουαρίου, του 1956.

Δεν αντέχω μήτε τα λογικά μου.

Αμερική πότε θα πάψουμε τον ανθρώπινο πόλεμο;

Τράβα γαμήσου εσύ και η ατομική σου βόμβα.

Δε νιώθω καλά μη με σκοτίζεις.

Το ποίημα μου δεν θα το γράψω αν δεν έρθω στα συγκαλά μου.

Αμερική πότε θα γίνεις αγγελική;

Τα ρούχα σου πότε θα τα βγάλεις;

Πότε θα αντικρίσεις τον εαυτό σου μέσα απ’ το τάφο;

Πότε θα γίνεις ισάξια του εκατομμυρίου Τροτσκιστών σου;

Αμερική οι βιβλιοθήκες σου γιατί είναι γεμάτες δάκρυα;

Αμερική πότε θα στείλεις τα αυγά σου στην Ινδία;

Τις παράλογες απαιτήσεις σου τις σιχάθηκα.

Πότε μπορώ να μπω στο σούπερ μάρκετ και να ψωνίσω ότι χρειάζομαι με την ομορφιά μου;

Στο κάτω κάτω Αμερική εγώ κι εσύ είμαστε τέλειοι όχι ο κόσμος που θα ‘ρθει.

Οι μηχανές σου παραείναι για μένα.

Μ’ έκανες να θέλω άγιος να γίνω.

Για να λύσουμε αυτό το ζήτημα θα πρέπει να υπάρχει άλλος τρόπος.

Ο Μπάρροουζ είναι στη Ταγγέρη δεν το βλέπω να επιστρέφει, κακό σημάδι.

Είσαι στ’ αλήθεια απειλή ή κάνεις πλάκα;

Προσπαθώ να μπω στο θέμα.

Αρνούμαι το πάθος μου να παρατήσω.

Αμερική μη με ζορίζεις ξέρω τι κάνω.

Αμερική τα άνθη της δαμασκηνιάς πέφτουν.

Εδώ και μήνες δεν διαβάζω εφημερίδες, κάθε μέρα κάποιος δικάζεται για φόνο.

Αμερική νιώθω συμπάθεια για τους Γούμπλις.

Αμερική σαν ήμουν μικρός ήμουν κομμουνιστής και δεν μετανιώνω.

Καπνίζω μαριχουάνα σε κάθε ευκαιρία.

Κάθομαι μέρες στο σπίτι μου μονάχος όντας σε αδιέξοδο και κοιτάζω τα ρόδα

Μέσα στη ντουλάπα.

Όταν πηγαίνω στην Τσάιναταουν μεθάω και ποτέ δεν πηδιέμαι.

Το έχω πάρει απόφαση θα ‘χουμε φασαρίες.

Θα ‘πρεπε να μ’ έχεις δει να διαβάζω Μαρξ.

Ο ψυχαναλυτής μου πιστεύει πως έχω απόλυτο δίκιο.

Δεν θα το πω το Πάτερ Ημών.

Έχω μυστικά οράματα και κοσμικές δονήσεις.

Αμερική δεν σου ‘χω πει ακόμα τι έκανες στον Θείο Μαξ σαν ήρθε απ’ τη Ρωσία.

Σε εσένα μιλάω.

Θα αφήσεις το περιοδικό Τάιμ να ελέγχει τα αισθήματα σου;

Έχω μανία με το περιοδικό Τάιμ.

Το διαβάζω κάθε εβδομάδα.

Το εξώφυλλό του με κοιτάζει κάθε φορά που ξεγλιστράω στου ζαχαροπλαστείου τη γωνία.

Το διαβάζω στο υπόγειο της Δημόσιας Βιβλιοθήκης του Μπέρκλεϋ.

Πάντοτε μου μιλά για τη υπευθυνότητα. Οι επιχειρηματίες είναι σοβαροί.

Οι παραγωγοί του σινεμά είναι σοβαροί. Όλοι είναι σοβαροί εκτός από μένα.

Μου φαίνεται πως είμαι εγώ η Αμερική.

Μιλάω ξανά στον εαυτό μου.

Η Ασία ξεσηκώνεται εναντίον μου.

Δεν έχω τη ευκαιρία του κινέζου.

Καλύτερα να αναλογιστώ τους εθνικούς μου πόρους.

Οι εθνικοί μου πόροι αποτελούνται από δυο τσιγαριλίκια με μαριχουάνα

εκατομμύρια γεννητικά όργανα μια αδημοσίευτη προσωπική λογοτεχνία

που πετάει σαν τζετ με 1400 μίλια την ώρα και είκοσι επτά χιλιάδες ψυχιατρεία.

Για να μην αναφέρω τις φυλακές μου ή τα εκατομμύρια των αδικημένων που ζουν

μέσα στις γλάστρες μου κάτω απ’ το φως πεντακοσίων ήλιων.

Κατάργησα τα μπορδέλα στη Γαλλία, σειρά τώρα έχει η Ταγγέρη.

Φιλοδοξώ να γίνω Πρόεδρος παρά το γεγονός πως είμαι Καθολικός.

Αμερική πώς να γράψω μια ιερή λιτανεία μες στη βλακεία που σε δέρνει;

Θα συνεχίσω όπως ο Χένρυ Φορντ οι στροφές μου είναι το ίδιο ατομικές όσο

και τα αυτοκίνητά του μα επιπλέον έχουν όλες τους διαφορετικά φύλα.

Αμερική θα σου πουλήσω τις στροφές μου για 2500 δολάρια το κομμάτι

με προκαταβολή δολάρια 500 λόγω των παλιών σου στροφών

Αμερική ελευθέρωσε τον Τομ Μούνευ

Αμερική σώσε τους Ισπανούς Δημοκράτες

Αμερική ο Σάκο και ο Βανζέτι δεν πρέπει να πεθάνουν

Αμερική είμαι τα παιδιά του Σκότσμπορο.

Αμερική σαν ήμουν επτά χρονών η μαμά μ’ έπαιρνε μαζί της σε κομμουνιστικών

οργανώσεων συγκεντρώσεις μας πούλαγαν στραγάλια μια χούφτα το κουπόνι

και το κουπόνι έκανε μια δεκάρα και οι ομιλίες ήταν ανοιχτές όλοι ήταν πράοι

και νοιάζονταν για τους εργάτες όλα ήταν τόσο τίμια δεν μπορείς

να φανταστείς πόσο ωραίο ήταν το κόμμα το 1935 ο Σκοτ Νίαρινγκ ήταν ένας

πελώριος γέροντας ένας πραγματικός κύριος η Μητέρα Μπλουρ το Αιώνιο Θηλυκό των απεργών του Μεταξιού με έκανε να κλαίω κάποτε είδα

Μπροστά στα μάτια μου τον Ίσραελ Άμτερ.

Όλοι τους πρέπει να ήταν κατάσκοποι.

Αμερική δεν θες στ’ αλήθεια πόλεμο.

Αμερική φταίνε ‘κείνοι οι βρωμο-Ρώσοι.

Οι βρωμο-Ρώσοι εκείνοι οι βρωμο-Ρώσοι και οι Κινέζοι. Κι εκείνοι οι βρωμο-Ρώσοι.

Η Ρωσία θέλει να μας φάει ζωντανούς. Η Ρωσία είναι τρελή υπερδύναμη. Θέλει να

κλέψει απ’ τα γκαράζ μας τα αυτοκίνητα.

Θέλει να κατακτήσει το Σικάγο. Χρειάζεται ένα αριστερό Reader’s Digest.

Θέλει να πάει τα εργοστάσια που φτιάχνουν αυτοκίνητα στη Σιβηρία.

Οι τρομεροί γραφειοκράτες της να ελέγχουν τα βενζινάδικα μας.

Δεν είναι καλή. Ξου. Αυτή θα μάθει γράμματα στους Ινδιάνους. Χρειάζεται

μεγάλους αραπάδες. Χα. Θα μας βάλει να δουλεύουμε δεκάξι ώρες τη μέρα.

Βοήθεια.

Αμερική τα πράγματα είναι σοβαρά.

Αμερική αυτή την εντύπωση σχηματίζω βλέποντας τηλεόραση.

Αμερική έτσι έχουν τα πράγματα;

Καλύτερα να μιλήσουμε στα ίσια.

Είναι αλήθεια πως δεν θέλω να πάω στο Στρατό ή να δουλεύω τόρνους

σε εργοστάσια εξαρτημάτων ακριβείας, είμαι μυωπικός και ψυχοπαθής

ούτως ή άλλως.

Αμερική βάζω τον ομοφυλόφιλο ώμο μου στον τροχό.

Το παράπονο του αστέγου

Συγγνώμη φιλαράκο, δεν θα θελα να σ ενοχλήσω

μα γύρισα από το Βιετνάμ

όπου σκότωσα πολλούς κυρίους Βιετναμέζους

κι επίσης κάμποσες κυρίες

και τον πόνο δεν μπόρεσα ν αντέξω

κι από τον φόβο το ριξα στην πρέζα

κι έκανα αποτοξίνωση κι έχω ξεμπλέξει τώρα

μα δεν έχω που να κοιμηθώ

και δεν ξέρω τώρα τι να κάνω

Συγχώρα με φιλαράκο, δεν θα θελα να σ ενοχλήσω

μα στο σοκάκι κάνει παγωνιά

και μ έχει φάει η μοναξιά

κι έχω ξεμπλέξει με την πρέζα,

μα η ζωή μου είναι χάλια

Τρίτης Λεωφόρος

και οδός Ε. Χιούστον

στη νησίδα της γωνίας κάτω απ το κόκκινο φανάρι

σκουπίζω το παρμπρίζ σου μ ένα βρώμικο πανί.

Γραμμένο για τον θάνατο

Η τέχνη ανακαλεί τη μνήμη

της αληθινής του ύπαρξης

σ’ όποιον λησμόνησε πως

το Ον είναι το μοναδικό

πράγμα που αναφωνεί

όλο το σύμπαν.

Μόνο η επιστροφή της σκέψης

στην αρχή της θα ολοκληρώσει την σκέψη.

Μόνο η επιστροφή της δράσης

στην πηγή της θα ολοκληρώσει την δράση.

Πρόσεξε τι λέω.