2. Μουσική δωματίου με διεθνή κρεσέντα

Δυόμιση ώρες νωρίτερα -δηλαδή μιάμιση μόνο ώρα αν κάνουμε απλή χρονική αντιστοίχιση και δεν συνυπολογίσουμε και τη διαφορά ώρας Θεσσαλονίκη/Παρίσι – σε ένα αρκετά μεγάλο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου του έβδομου διαμερίσματος του Παρισιού, που πάντως δε διέθετε σουίτα, η νεαρή εγγονή του μεγαλοεργοστασιάρχη Virginio Bruni Tedeschi ήταν καθισμένη στον καναπέ και με ένα μαύρο μαρκαδόρο έγραφε λεζάντες στις φωτογραφίες που είχε τραβήξει πριν από λίγο στο μπάνιο, ενώ η δορυφορική ήταν γυρισμένη στο RAI Uno. Doing something in the bathroom, taking picture of something, “Hotel Mayflower”, Paris 2008, έγραψε σε μία από αυτές. Mayflower ήταν το κωδικό όνομα που η ίδια είχε δώσει στα διάφορα ξενοδοχεία που κατέφευγαν με το Νικολά για να αποφεύγουν τους αδιάκριτους τηλεφακούς των παπαράτσι ή τις ενοχλητικές επιτηρήσεις των μυστικών υπηρεσιών και ήταν το ίδιο χαϊδευτικό που ο Νικολά χρησιμοποιούσε για να συνδιαλέγεται με το μόριό της: “ Comment ça va, ma petite fleur, ma petite fleur du Mai?”

Ο ιταλός παρουσιαστής του έκτακτου δελτίου του πρώτου καναλιού, ανακοίνωνε πως στους δρόμους της Νάπολης είχαν ξεσπάσει οδομαχίες ανάμεσα σε νεαρούς μετανάστες που είχαν βγει να διαδηλώσουν τη χαρά τους μετά την ανακοίνωση της εξαφάνισης του πρωθυπουργού της χώρας Σίλβιο Μπερλουσκόνι και μέλη της Καμόρα, με δώδεκα νεκρούς μετανάστες και δεκάδες τραυματίες ενώ συνεχίζονταν ακόμα και μέχρι αυτή την ώρα οι συγκρούσεις. Ο υπουργός Αμυνας Ινάσιο λα Ρούσα ανέφερε πως ίσως θα έπρεπε να επισπευσθεί η ανάπτυξη στρατιωτικών δυνάμεων στην πόλη η οποία είχε προγραμματιστεί να γίνει σταδιακά μέσα στο τρέχον έτος καθώς και η ίδια η αστυνομία πλέον δήλωνε πως συναντούσε δυσκολίες στον έλεγχο της έκρυθμης αυτής κατάστασης. Η Κάρλα που δεν έδινε και πολύ σημασία μέχρι εκείνη τη στιγμή, καθώς ήταν αφοσιωμένη στις φωτογραφίες της έστρεψε αμέσως το κεφάλι της στην οθόνη όταν άκουσε το όνομα της 6^ης Μις Ιταλία 1996 να βγαίνει από τα χείλη του παρουσιαστή: «Συνεχίζει να αγνοείται η τύχη του καβαλιέρε και πλέον συμπληρώνονται 20 ώρες από το «μυστικό» του δείπνο, στο κατά τα άλλα γνωστό εστιατόριο La Pergola της Piazza Navona, με την υπουργό ισότητας Mara Carfagna, η οποία φαίνεται να είναι και το τελευταίο πρόσωπο που τον είδε το βράδυ της Κυριακής, αφού μετά το δείπνο τους εκείνος δεν επέστρεψε στο σπίτι του αλλά ούτε και επικοινώνησε με τους στενούς συνεργάτες του.». Η Mara στις επίμονες ερωτήσεις των δημοσιογράφων που την ακολουθούσαν κατά την είσοδο της στο κοινοβούλιο δήλωσε κάτι όπως, όλη η Ιταλία προσεύχεται να βρεθεί σύντομα ο κύριος πρωθυπουργός και το δείπνο μας ήταν αυστηρά επαγγελματικό, καθώς η κάμερα κάποιου νεαρού εικονολήπτη προσπαθούσε μάταια να εστιάσει στο βαθύ ντεκολτέ του ταγιέρ της, αφού το μόνο που κατάφερε τελικά ήταν το έκτακτο ρεπορτάζ να βγει στον αέρα με πλάνα σαν από ταινία του δόγματος ’96.

Πριν προλάβει η Κάρλα να νιώσει αυτό το γνωστό συναίσθημα που έμοιαζε με φθόνο και την κυρίευε όποτε έβλεπε ανταγωνίστριες της σε πολιτικό ρεπορτάζ, με αποτέλεσμα να αποφεύγει να βλέπει και πολύ τηλεόραση, ένας βαρύς γδούπος ακούστηκε από την πόρτα του δωματίου. Δευτερόλεπτα μετά η πόρτα υποχώρησε κάτω από το βάρος του ψηλού αλγερινού μπράβου με το όνομα Αμπντέν, ο οποίος σωριάστηκε φαρδύς πλατύς στο χαλί της εισόδου. Πίσω του τρεις άνδρες με μαύρα σακάκια έκαναν την εμφάνισή τους και ακολούθησε η Κατρίν Ντεϊμπλέ, υπεύθυνη του πολιτικού γραφείου του Σαρκοζί, που έκλεισε και την πόρτα μπαίνοντας. Ο ένας από τους άνδρες -που προφανώς ήταν της μυστικής υπηρεσίας- ακινητοποίησε τον Αμπντέν στο πάτωμα πατώντας του το χέρι ενώ οι άλλοι δύο μαζί με τη γυναίκα πλησίασαν τον καναπέ όπου ήταν καθισμένη η Κάρλα. Εκείνη τρομαγμένη προς στιγμή από τη θορυβώδη είσοδο των τεσσάρων ατόμων στο δωμάτιό της ανακάθισε απότομα γυρνώντας το σώμα της προς την πλευρά της αναταραχής, αλλά μόλις κατάλαβε ποιοι είχαν μπει στο δωμάτιο άφησε ήρεμα τις φωτογραφίες πάνω στο τραπεζάκι και σηκώθηκε όρθια με αργές κινήσεις δείχνοντας παράλληλα με τους μορφασμούς του προσώπου της την ενόχλησή της.

-«Δε σας έχουμε πει να μην τρέχετε στα διάφορα ξενοδοχεία χωρίς να ενημερώνετε; Τι νομίζετε ότι θα καταφέρετε μ’ αυτόν τον τρόπο;» ρώτησε με έντονο ύφος η Ντεϊμπλέ την Κάρλα.

-«Κι εγώ σου έχω πει να μην εισβάλλεις έτσι στο σπίτι μου», της αντιγύρισε εκείνη, «αυτά που ξέρατε να τα ξεχάσετε σας έχω προειδοποιήσει». «Άφησέ τον», είπε στον άνδρα που είχε ακινητοποιήσει τον Αμπντέν.

Εκείνος δε σάλεψε, αλλά γύρισε το κεφάλι του προς την Ντεϊμπλέ περιμένοντας να πάρει κάποια εντολή.

-“Άστον”, του είπε εκείνη, κι ο νέος άνδρας έβγαλε το γόνατο του από την πλάτη του αλγερινού και ελευθέρωσε το χέρι του, ενώ απομακρύνθηκε από αυτόν με αργές κινήσεις.

-“Που είναι αυτός;” ξαναρώτησε η Ντεϊμπλέ ενώ οι δύο άντρες που στο μεταξύ είχαν χτενίσει το μικρό διαμέρισμα, γύριζαν στο σαλόνι κουνώντας αρνητικά το κεφάλι τους.

-«Δεν ξέρω. Τι σκατά έγινε πάλι; Ειδοποίησα ήδη την αστυνομία και προφανώς το μέρος θα γεμίσει με δημοσιογράφους σε λίγη ώρα. Δε νομίζω να θέλετε να σας βρουν εδώ»;

-«Γαμώτο. Πάντα έτσι γίνεται όταν δεν ακολουθείτε τις οδηγίες», είπε η Ντεϊμπλέ ενώ κατευθύνθηκε προς τη μπαλκονόπορτα.

Τράβηξε ελαφρά την κουρτίνα και εξέτασε τον δρόμο μπροστά από το ξενοδοχείο. Μετά από λίγα δευτερόλεπτα γύρισε προς τους άντρες της υπηρεσίας και είπε: «Στο δρόμο υπάρχει κάμερα και η πίσω πόρτα καλύπτεται από την εσωτερική του ξενοδοχείου. Εσύ πήγαινε να πάρεις την κασέτα από το διευθυντή ή όποιον βρεις, την ταράτσα θα τη δούμε από το δορυφόρο. Ας ελπίσουμε μόνο αυτοί οι άχρηστοι στις καταγραφές να κράτησαν αντίγραφο απ’ το χτεσινό βράδυ.» Κι ύστερα γυρνώντας στην Κάρλα: «κι εσύ μην αρχίσεις πάλι τις φλυαρίες και δεν ξέρουμε πώς να τα μπαλώσουμε πάλι…».

Ύστερα έκανε σήμα με το χέρι της στους τρεις άνδρες και ξεκίνησαν με γοργό βήμα να φύγουν, ενώ η Ντεϊμπλέ είπε στον έναν εξ αυτών –σ’ αυτόν που είχε αναθέσει να πάρει την κασέτα του κλειστού κυκλώματος «θα σε περιμένουμε στο αυτοκίνητο, μην αργήσεις». Καθώς προσπερνούσαν τον όρθιο πια Αμπντέν, το βλέμμα του νεαρού άνδρα της υπηρεσίας που είχε περάσει κάμποσα λεπτά στην πλάτη του αλγερινού συναντήθηκε με το βλέμμα του Αμπντέν όπως συναντιούνται τα βλέμματα δύο μποξέρ στο διάλειμμα ανάμεσα σε δύο γύρους κάποιου τουρνουά πυγμαχίας. Ο ένας ψηλός και επιβλητικός με ξυρισμένο κεφάλι και στάση σχεδόν αμυντική, ο άλλος λίγο πιο κοντός αλλά επίσης γεροδεμένος. Λευκός με μαύρα κοντά μαλλιά και κοντό λαιμό, και κάτω από το μαύρο του σακάκι ένα ζιβάγκο επίσης μαύρο που έκανε το κεφάλι του να μοιάζει έτοιμο να βυθιστεί σε κάποια μαύρη τρύπα. Δεν εκσφενδονίστηκε όμως καμία γροθιά και όταν τα βλέμματα τους χωρίστηκαν και πάλι η πόρτα ανάμεσά τους μισόκλεισε αφήνοντας να χάσκει η ξεχαρβαλωμένη κλειδαριά.

Η Κάρλα είπε κάποια βρισιά από μέσα της και ύστερα γύρισε να μαζέψει τα πράγματά της από το τραπεζάκι. «Φώναξε να έρθει το αυτοκίνητο» είπε στον Αμπντέν χωρίς να γυρίσει να τον κοιτάξει, και αφού πήρε τις φωτογραφίες και την τσάντα της πήγε στην κρεβατοκάμαρα να μαζέψει και τα υπόλοιπα πράγματά της και να ντυθεί. Είκοσι λεπτά μετά είχε φτάσει η αστυνομία που απέκλεισε ολόκληρο το ξενοδοχείο και το γύρω τετράγωνο ενώ κατέγραψε και κάλεσε όλους τους ενοίκους για ανάκριση. Η Κάρλα με τον σωματοφύλακά της έφυγαν από το ξενοδοχείο μέσα σε ένα μαύρο επιβλητικό SUV με φιμέ τζάμια και ακριβώς μετά το ξενοδοχείο κατακλύσθηκε από δημοσιογράφους που δεν κατάφεραν να αποσπάσουν κάποια δήλωση από την αστυνομία. Αντίθετα βέβαια με τους δημοσιογράφους έξω από τα γραφεία του UMP στους οποίους η Κάρλα, πριν συναντηθεί με τα στελέχη του κεντρικού συμβουλίου, παραχώρησε μια συνταρακτική δήλωση η οποία έμελλε να καλύψει τα εξώφυλλα όλων ανεξαιρέτως των απογευματινών εφημερίδων : «Στα πέντε μου χρόνια έφυγα από την Ιταλία με την οικογένειά μου με το φόβο των Ερυθρών Ταξιαρχιών. Τώρα για άλλη μια φορά ο τρόμος επαναλαμβάνεται με την εξαφάνιση του συζύγου μου. Όμως εγώ δεν είμαι πια παιδί. Θα φροντίζω να αποκαλυφθεί ποιοι κρύβονται πίσω από αυτήν την εξαφάνιση με κάθε κόστος».

«Που βρισκόσασταν όταν χάθηκε ο πρόεδρος;», «Κυρία Bruni, μετανιώσατε για τις δηλώσεις που έχετε κάνει ότι είστε φίλα προσκείμενη στην αριστερά», «Πιστεύετε ότι η εξαφάνιση του προέδρου είναι τρομοκρατική ενέργεια;», «Η συνάντηση σας με το UMP σημάνει κάποια ενεργό συμμετοχή σας στην πολιτική;». Οι ερωτήσεις έπεφταν βροχή όμως η Κάρλα απάντησε λακωνικά σ’ αυτόν τον καταιγισμό, λέγοντας: «τέτοιες στιγμές αγωνίας, χρειάζεται να είμαστε όλοι ενωμένοι» και κατευθύνθηκε στο εσωτερικό του κτιρίου, ενώ ο Αμπντέν και ένας ακόμα σωματοφύλακας κρατούσαν τους δημοσιογράφους σε μια απόσταση.

Οκτώ περίπου μοίρες (8°15`00“) γεωγραφικού πλάτους ανατολικότερα και καμιά εικοσαριά μοίρες νοτιότερα από την Île-de-France, ο Μάρκος σχόλαγε από την τελευταία του μέρα στην δουλειά σε μια καφετέρια κοντά στο μπιτ-μπαζάαρ. Στο στομάχι του χοροπηδούσαν βατραχάκια -κοινώς πεινούσε- όμως ήταν αρκετά ικανοποιημένος από το γεγονός ότι δεν θα ξαναδούλευε σ’ εκείνο το κωλοχανείο για αρκετό καιρό και έτσι μπορούσε να κάνει υπομονή μέχρι να φτάσει σπίτι. Ένας περίεργα δυνατός δυτικός άνεμος, σχεδόν αναρχικός, φύσαγε ανάμεσα στα πλακόστρωτα στενά της άνω πόλης και έκανε τα κόκκινα μαλλιά του να μοιάζουν με φλόγες που τρεμοπαίζουν. Ήταν ο ίδιος άνεμος που είχε ξεσκεπάσει πριν μερικές ώρες ένα διάσημο μοντέλο σε κάποιο ξενοδοχείο του έβδομου διαμερίσματος του Παρισιού και ανακάτεψε τα σεντόνια και τα σκεπάσματα του κρεβατιού του δωματίου της για να δυσκολέψει τη δουλειά των μπάτσων της σήμανσης.

[του μπη κοντινιουντ...]